Veciños do Casco Vello piden maior axilidade administrativa para evitar situacións de risco, como a producida na rúa Real

O esforzo investidor que se está levando a cabo por parte do as administracións para recuperar os centros históricos de Vigo viuse ensombrecido estes días a consecuencia do derrubamento dunha vivenda en Bouzas e a actuación urxente noutra da rúa Real ante o risco de esborralle.

 A pesar de que nos últimos anos recuperouse unha porcentaxe moi alta das vivendas nas dúas zonas da cidade, case un 80% en Bouzas, por exemplo, aínda hai inmobles pendentes dunha resolución administrativa que pode chegar a demorarse até os dous anos.

La situación do inmoble situado no número 20 da rúa Real fora denunciado en varias ocasións polos veciños do Casco Vello, do mesmo xeito que o foi o de Tomás Alonso e cuxo esborralle foi inevitable e tivo consecuencias ao ferir de gravidade a un home. Os dous últimos episodios ocorridos na cidade en casas en ruínas deixaron ao descuberto os problemas que aínda están patentes na recuperación de zonas históricas.

 Para o presidente da Asociación de Veciños do Casco Vello, Henrique Macías, "a administración debería ser moito máis áxil en resolver as licenzas. Sabemos que hai bastantes solicitudes de rehabilitación e derriba que levan até dous anos de atraso".

Esta lentitude administrativa atrasa a recuperación dos dous barrios históricos nos que os veciños recoñecen o esforzo investidor que se está levando a cabo. En Bouzas, segundo datos da Consellería de Vivenda, desde 2003 rehabilitáronse case un centenar de inmobles, recuperando así no últimos seis anos, máis do 80% dos seus vellos edificios. No Casco Vello, desde 2005 até o pasado ano investíronse 18 millóns de euros para recuperación de vivendas e espérase poder chegar ás 200 proxectadas para o ano próximo, o que supón uns 27 millóns. "Agora mesmo é un momento óptimo para a iniciativa privada pola gran actuación do Consorcio", explica Macías. Segundo el, aínda hai un número importante de vivendas en ruínas, pero están vixiadas, de feito "a única que tiña un risco inminente e polo que xa se advertiu era a situada na rúa Real. Temos que dicir que estamos moi agradecidos cos bombeiros porque grazas a eles puidéronse tomar medidas e evitar unha traxedia".

En Bouzas non puido evitarse. O presidente da Asociación de Veciños, José Manuel Vidal, aseguraba que era un feito illado e tamén coincidía na importante transformación da parroquia nos últimos anos. Tanto nun caso como noutro as situacións de risco foron postas en coñecemento de Urbanismo. En Bouzas, aínda está pendente a Casa do Patín, por agora a edificación que maior temor provoca nos veciños.

A lentitude en outorgar licenzas aos propietarios súmase nalgúns casos á dificultade para localizar aos donos das vivendas en ruínas. O presidente da Asociación de Veciños de Bouzas considera que habería que presionar máis aos propietarios de vivendas abandonadas, e, a pesar de que en 2007 aprobouse unha ordenanza municipal que permite a expropiación se non hai máis remedio de non achar aos donos, a burocracia volve ser un impedimento. Tanto na vivenda de Bouzas como na do Casco Vello e segundo Urbanismo solicitouse a orde de derriba. No primeiro caso estábase pendente da autorización de Fenosa polo cableado e no segundo de que as catas arqueolóxicas. En ambos os casos hai versións contraditorias. Mentres os veciños aseguran que no caso de Bouzas o Concello arquivou o expediente, desde a Xerencia de Urbanismo asegurouse que en ningún caso arquivouse con anterioridade ao derrubamento. Na rúa Real, o responsable da obra asegurou que non había risco algún de derrubamento.

As demolicións complícanse en elementos catalogados

Mentres en Bouzas, non se chegou a tempo e a vivenda en perigo derrubouse, no Casco Vello, Urbanismo deu un ultimatum aos propietarios para que en dez días retiren os elementos susceptibles de risco. O venres, no entanto, un elevador da obra encargada dos traballos fixo unha retirada parcial e fixou as suxecións, que levaban instaladas desde facía dous anos para permitir que a rúa se reabrise e que o oito persoas desaloxadas puidesen regresar ás súas vivendas. Non só existe o temor ao derrubamento do inmoble en por si, senón que neste caso os veciños temían que a ocupación da vivenda levase a un incidente de maiores consecuencias o que fixo pór en coñecemento do Concello o caso en reiteradas ocasións desde fai cinco anos. Os incendios en vivendas desocupadas son por desgraza máis frecuentes e no Casco Vello xa produciu un derrubamento.

http://www.atlantico.net/noticia/90429/Licenciasderehabilitación/